Na Senćanskom groblju, kod spomenika „Ptica slomljenih krila“ u Subotici danas je održana ekumenska liturgija i svečana komemoracija žrtvama iz 1944. i 1945. godine. Naš zadatak je da ih ne zaboravimo, oni nemaju svoj grob i zato ih se sećamo na ovom mestu na Dan mrtvih. A zadatak političara je da učine sve u interesu istorijskog pomirenja i mislim da su izuzetno krupni koraci učinjeni u poslednjih desetak godina. Formirana je mešovita, međuakademijska grupa Srbije i Mađarske koja je utvrdila veliki broj nevinih žrtava, a nakon toga su predsednici Srbije i Mađarske položili vence na spomenike nevinim srpskim i mađarskim žrtvama u Čurugu. Vlada Srbije je 2014. godine, nakon 70 godina, stavila van pravne snage one odluke koje su deklarisale kolektivnu odgovornost mađarske zajednice, a iste godine tada predsednik Vlade Srbije Aleksandar Vučić je na Senćanskom groblju, kod spomenika Ptica slomljenih krila položio venac, odnosno poklonio se nevinim žrtvama. Naš zadatak je da istražimo ta dešavanja, da se ti ljudi ne zaborave i da se nikad više ne desi da neko vodi politiku čiji su rezultat masovne grobnice – rekao je danas Balint Pastor. Vence na spomenik „Ptica slomljenih krila“ pored predsednika Skupštine grada Subotice, dr Balinta Pastora, u ime Severnobačkog upravnog okruga  položio je načelnik Okruga Dragi Vučković, a u ime Skupštine AP Vojvodine predsednik Skupštine Ištvan Pastor. U ime ambasade Mađarske u Beogradu i Generalnog konzulata u Subotici venac su položili ambasador Atila Pinter i generalni konzul Ester Čalokezi, dok je u ime Generalnog konzulata Hrvatske u Subotici venac položio konzul Hrvoje Vuković. Vence su položili i predstavnici nacionalnih saveta mađarske, hrvatske i bunjevačke nacionalne manjine, predstavnici SVM-a i Gradskog odbora SVM-a u Subotici, kao i predstavnici brojnih udruženja i organizacija. Pre 76 godina poslednjih dana drugog svetskog rata partizani su vršili masovne odmazde u vojvođanska naselja naseljena Mađarima. Nemilosrdno je streljano na hiljade Mađara , dece, žena , mladića, muškaraca ali i staraca  u poodmaklim godinama. Njihova tela pokopana su na prostoru nekadašnje ciglane Mačković, pored groblja na Senćanskom putu, baš na ovom mestu. U ovoj masovnoj grobnici pod nazivom parcela 44 njihove i dalje počivaju kosti stradalih. Na ovom mestu po najnovijim rezultatima rada Komemorativnog odbora sigurno počiva njih 1067. Bili su to obični ljudi, susedi, rođaci. Ljudi koji su mislili da nemaju razloga da se boje , nisu mogli da pomisle da ih neko može kriviti za nešto samo zato što su Mađari. Mađari dugi niz godina , nisu pričali o događajima te krvave jeseni 1944. Godine. Nesretne porodice skrivale su sećanje na pogubljene najmilije a sve dok nisu mogli i smeli izaći na ovaj prostor, cveće i upaljene sveće ostavljali su na prostor ispod krsta, pored puteva, jer su samo krišom mogli ispoljiti sećanje na svoje nevino pogubljene najmilije – rečeno je na današnjoj komemoraciji. Od 1990. smo svake godine prisutni ovde na parceli broj 44 a pre šest godina na 70- godišnjicu golgote vojvođanskih i subotičkih Mađara naša vera u pravdu je napokon postala stvarnost. Država nas nije zaboravila i sada zajedno čuvamo uspomene na žrtve i gradimo novo društvo zasnovano na međusobnom poverenju.